Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

ωμή πόρνη


τίποτα απρόσμενο
εκτός από ένα
καινούργιο
όνομα.


τι προθυμία να γυαλίσει τα σφυριά του
πριν κοπανήσει κάθε ομορφιά

να πιστέψει πριν προδώσει
να φιλήσει για να κλέψει
μια ανάσα να παραστήσει
το ποντίκι για λίγο
τυρί από την φάκα
και όταν πιαστεί
σε αυτή θα πέσει θα συρθεί
για να τον σηκώσουν

για λίγη καλοσύνη
για ένα κέρασμα

βγάζοντας έτσι αμέτρητα
βράδια / ξέροντας
ότι ένα θέμα επιβίωσης
δεν συζητιέται - ούτε
και ο θάνατος



όλοι ήταν μελλοθάνατοι / εκτός από αυτούς που ήδη είχανε φύγει ή αυτούς που καθυστέρησαν



από συνάνθρωποι συνάδελφοι
κατάντια καμιά
μόνο ένα τέλος
χωρίς σάλτσες και άλλα
λιπαρά που φωσφορίζουν
και αργόσχολοι μπορούν
μόνο να δούνε, να σου πούνε
να σε ζωγραφίσουν όπως
ποτέ δεν κατάλαβες το
τομάρι σου πόσο ζεστό είναι.



επί ματαίω

στον Νίκο Α.


Θανατοθραύστης
της ματαιότητας ο διασκεδαστής
ο πασίχαρος ελευθερωτής και δήθεν σκλάβος
και οι Αθάνατοι να έχουν βαρεθεί
την ζωή τους

κερδίζω και ερωτεύομαι
χάνω και χάνομαι
κάτω από τον ουρανό
σε ένα λόφο από
ασχήμιες και φάρσες
σε ένα σώμα από
αδέσποτα άνοστα αστεία
που βρήκαν στόχο.



΄΄αγαπάτε τους ίδιους΄΄



Επιστρέφω πάντα αργά
με την κωμωδία
που τις λέξεις
με το κεφάλι
καρφώνει

γυρίζω αργά
και με φιλοξένουν
   οι ίδιες λατρείες

αυτές
με ξέρουν καλά
με ξέρουν άδικα.



βερεσέδια



από τα πόδια κρεμασμένος
περιμένει
τον κόσμο να γυρίσει ανάποδα

ο άνθρωπος ανάμεσα σε δυο
περιόδους ειρήνης, σε δυο
μεροκάματα, σε δυο
βασανιστές - ο ένας πιο σπουδαγμένος από
τον επόμενο  τα πτώματα, αρωματικά
ιστορίας και χώρου, το τομάρι, τύμπανο για τραγούδια
πιο ερωτικά
από παράπονα και δικαιώματα - με τα
σπασμένα πρώτη φορά να πληρώνουν τα ίδια
για εκείνα.


. . .


ο,τι ήταν να μάθουν το έφαγαν
πριν έρθει
και τώρα με μια κωλοτούμπα
τιμούν τα ξεπερασμένα της ώρας
που βρήκαν πάνω τους
να ταξιδεύουν.
Έμαθε ότι είναι σωσίας σου
και τον ξεκολλούσαν
μετά από την άσφαλτο
τον χαμένο



άτιτλα



1


εσύ όμως
 - σε ξέρω, όρθιο και ξάπλα -
θα γελούσες
θα έστελνες καταπάνω του
τα τάγματα των δανειστών σου
και τις μουρλές τις ασυμμάζευτες
να δεις αν θα μάθει χορεύει
με κομμένο τον βήχα
δεμένος στην φόρα τους
και στην φάρα του.


2


να μην πούμε τα ίδια
κι ας φτάσουμε σε αυτά

διαφορετική μάρκα δυναμίτη
υποθέσεις δίπλα στο γκρεμό
σε χαίρομαι μαζί με τον δρόμο
απ' όπου φτάνεις / μαζί με αυτούς
που σε κυνηγάνε και πότε πότε σου μοιάζουν
όταν κοιμάσαι       όταν δεν χορταίνεις
όταν θέλεις να με χτυπήσεις
και δεν με πετυχαίνεις.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA