Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



Γκροτέσκο



Γιατί τα κρίνα μου βγάζουν τη γλώσσα
όταν τα κόβω
σπαρταρούν και συστρέφονται
και παλεύουν ανάμεσα στα δάχτυλά μου
ώστε μόλις με το ζόρι να μπορώ να υφάνω μια γιρλάντα
για τα μαλλιά σου;
Γιατί κραυγάζουν τ' όνομά σου
και με φτύνουν
καθώς τα μαζεύω;
Πρέπει να τα σκοτώσω
για να τα ακινητοποιήσω
και να σου στείλω ένα στεφάνι από κρεμασμένα πτώματα
να σαπίσουν και να μαλακώσουν
στο μέτωπό σου
καθώς χορεύεις;
Grotesque


Why do the lilies goggle their tongues at me
When I pluck them;
And writhe, and twist,
And strangle themselves against my fingers,
So that I can hardly weave the garland
For your hair?
Why do they shriek your name
And spit at me
When I would cluster them?
Must I kill them
To make them lie still,
And send you a wreath of lolling corpses
To turn putrid and soft
On your forehead
While you dance?
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA