Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»

εύπεπτοι  βιολογικοί  έρωτες


βιολογικοί έρωτες  χωνεύονται μέσα μου,
είναι ακριβοί
πιο ακριβοί από τους άλλους τους συμβατικούς.
χαίρουν της εκτίμησης των καταναλωτών,
εξαπλώνονται ραγδαία
στα μικρομάγαζα της κρίσης,
στη λαϊκή και στα σαλόνια.
μαγειρεύονται κι αυτοί με το συνήθη τρόπο,
μα θέλουν περισσότερο μέχρι να χυλώσουν : πιο πολύ ρεύμα -
τρώγονται όμως με το περίβλημα.
τίποτα δεν πετάς,
τίποτα δεν κρατάς,
αποβάλλονται άπαξ ολικά
και εξαιτίας της περιοδικότητας της πείνας.

ποιός είπε
δεν θα πληρώσεις ακριβά
την επιτηδευμένη διαφορά;




κρύο μπουφέ


η εκδίκηση
είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο,
είχες πει σε άλλη περίσταση.
μα δεν το καταλάβαινα,
παρά μόνο αφού έφυγες.

ύστερα από δέκα χρόνια,
όπως παίρνεις και κλαις στο τηλέφωνο
για ό,τι δεν πέτυχες,
ξέρω
πως η λεγάμενη είναι ένα κρύο πιάτο
που τρώει
πιο πολύ
αυτόν που το γεύεται.
 



διόπτρα


το πέρασμα δεν είναι δίοδος
ούτε δι - έξοδος,
ίσως
διέλευση –

οι επί σκοπόν
μετρούν
διερχόμενους
εις τους αιώνες
των αιώνων σιωπής.

(το πέρασμα δεν είναι άφιξη
 ούτε κατάληξη
, ίσως
αναμονή –

οι επι -μένοντες
μετρούν
δευτερόλεπτα
εις τους αιώνες
των αιώνων απουσίας )

οι ζαριές,οι δεσμοί:
όλα ρίχνονται ή τέμνονται
μόνο από αποφασισμένους –

έτσι κι αλλιώς΄

ο ιστοριογράφος
περι –γράφει
καταγράφοντας:

ο πληροφοριοδότης
 είναι αναμεταδότης
 και ο προ –δότης
 χρηματίζεται.




πειραχτήρι


κάποια στιγμή πριν να πεθάνω
πρέπει να εξομολογηθώ τις αμαρτίες μου
τις μικρές.
έφυγαν τα χρόνια με τις μεγάλες
και δεν πρόλαβα.
ήταν βροχή λιακάδα πάλι βροχή
πολλοί άνθρωποι μού είπαν «καλημέρα»,
λίγοι το πίστευαν.

λέω να ομολογήσω τις αμαρτίες μου - τις μικρές –
πάω ν΄αρχίσω και ξεφεύγω πάλι
 όπως όλα τα χρόνια διέφευγα
απ΄τις μικρότητες
με μια τάση στα μεγάλα εγκλήματα
στις μεγάλες αγάπες
και απώλειες
με μια ροπή
στη σιωπή.

καλά σου λέω:
"πάω να ομολογήσω τις αμαρτίες μου",
αλλά ξεφεύγω,
ελίσσομαι
και αν δε μου γελάς
(δε μου γελάς )
δε θα καθίσω φρόνιμος
και θα γελά
(γελά)
όλη η κόλαση μαζί μας.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA