Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


ΚΛΗΜΗΣ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ
Ἐγγενήθηκε στὴ Πόλη, ὅπου καὶ ζῇ. Ἔχει δημοσιεύσει ποιήματα σὲ διάφορα περιοδικά. Διευθύνει τὸ φιλολογικὸ περιοδικὸ «Ζωὴ» τῆς Πόλης. Τὸ οἰκογενειακὸ τοῦ ὄνομα εἶναι Ἀπόστολος Μελαχροινός.
                                                                              ----

ΣΤΟ ΘΡΟ…
----

Στὸ θρὸ τοῦ ἀπόσπερνου ὀνείρου
μιὰ ἐλεγεία ἐθρύλει.
Κάποιοι ἀσυνήθιστοι ρυθμοὶ
Ἐτάραξαν τὸ δεῖλι.

Ὀρχιοῦνταν λάγνα οἱ Σάτυροι
σ’ ἀρχαία χλόη πλούσια
ἐνῷ αὔλει ὁ Πὰν ὁ ρεμβαστὴς
σὲ κρήνην ἀρεθούσια.

Ρόδα τρυγώντας δυσμικὰ
Νύφες ἀναμαλλιάρες
θρηνοῦσαν τὸν Ὑάκινθο
Μὲ νηραντὲς κιθάρες.

Ἐρίγει ὁ ἄλσινος ρυθμὸς
στὸ θρὸ τῆς ἀρχαίας χλόης.
Στὰ ναρκισιακὰ νερὰ
βασίλευεν ὁ Γόης.

Τὴ λιτανεία τῶν ἀνθὼν
ἔρμη ψυχὴ παράτα.
Πῆρες τὰ μάτια κι ἔφυγες
πρὸς τὴν ἀβέβαια στράτα.

Καὶ στῶν θλιμμένων τὴν Κερὰ
ἀνάβεις τὸ καντῆλι.
Στὸ θρὸ τοῦ ἀπόσπερνου ὀνείρου
Μιὰ ἐλεγεία ἐθρύλει


----


    Εἶναι γενικὴ ἡ γνώμη πὼς κανένα λογοτεχνικὸ εἶδος δὲν εἶχε στὴν Ἑλλάδα τόση πρόοδο κατὰ τὰ
τελευταῖα χρόνια ὅσην ἡ λυρικὴ ποίηση. Πλῆθος νέοι ποιητὲς παρουσιάστηκαν μὲ ἀξιοσημείωτο ταλέντο κ ἔδωσαν νέο αἷμα στὴν ποίησή μας.
    Σ’ αὐτὴ τὴν Ἀνθολογία προσπαθήσαμε νὰ δώσουμε τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ δείγματα ἀπὸ τὴν ποίηση τῶν νέων μας ποιητῶν, δηλαδὴ ἐκείνων ποὺ πρωτοπαρουσιάστηκαν ἀπὸ τὸ 1900 ὡς τὸ 1920.
    Δὲ μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς οἱ πενήντα ποιητὲς τῆς Ἀνθολογίας αὐτῆς εἶναι οἱ μόνοι νέοι Ἕλληνες ποιητὲς τῶν εἴκοσι αὐτῶν χρόνων. Πιστεύουμε ὅμως πὼς εἶναι οἱ πιὸ χαραχτηριστικοί.
    Στὴν κατάταξη ἀκολουθήσαμε τὴ χρονολογικὴ σειρὰ τῆς πρώτης ἐμφάνιση κάθε ποιητή.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA