Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Δεκαετία του 20 

 ΗΛΙΑΣ Π. ΒΟΥΤΙΕΡΙΔΗΣ
Παρουσιάστηκε ἀπὸ τὸ 1900 μὲ μεταφράσεις ἀπὸ τοὺς Ἀρχαίους Ἕλληνες, μὲ κριτικὲς μελέτες καὶ μὲ ποιήματα . Βιβλία μὲ ποιήματα ἔχει βγάλη τὰ  «Σονέτα» καὶ ἄλλα. Τώρα εἶναι δημοσιογράφος στὴ Σμύρνη

---
ΕΛΕΓΟΣ
---
Γεωργία Ι. Ἀννινον.

1

Γιὰ ποιὸ ταξίδι ἀλαργινὸ πηγαίνεις;
Στάσου τὰ μάτια ἀκόμη νὰ φιλήσω
Καὶ μὲς στὸ στερνοφίλημα νὰ κλείσω
Τὴ θύμηση τῆς λάμψης τῆς σβυσμένης.

Στάσου τῆς νιότης τῆς νεκροντυμένης
Τὴν ὀμορφιὰ μ’ ἄσπρα ἄνθη νὰ στολίσω
κι ἄλλα στὸ δρόμο σου ἄνθη νὰ σκορπίσω,
Στὸ δρόμο ποὺ στερνὴ φορὰ ὀμορφαίνεις.

Στάσου γλυκιὰ παιδοῦλα μας, νὰ μάσω
μόσκο ἀπ’ τὰ φύλλα τῆς καρδιᾶς τὸν πόνο
κι ἀνθόνερο τὰ δάκρυά μου νὰ φτιάσω

γεμάτη πάντα ἢ λήκυθό σου ναναι….
Γιὰ ποιὸ ταξίδι  πᾶς καὶ σ’ εὐοδώνω
Μὲ δάκρυα ποῦ ἔτσι θλιβερὰ κυλᾶνε;

2

Τώρα ἡ ματιὰ πόσο θλιμμένη πέφτει
σ’ ὅτι δικό σου ἔχει στὸ σπίτι μείνει!
Ὅτι ποτὲ ἀπ’ τὸ χέρι σου ἐμαγεύτη
Καὶ τὴ γλυκιά σου θύμηση  ἀταδίνει

τῆς λύπης μᾶς τὸ κάνουμε καθρέφτη.
Σ’ ὅτι πηγὴ πικροῦ καημοῦ ἔχει γίνει
καθὼς  σὲ εἰκόνα ἡ σκέψη μᾶς προσπέφτει
καὶ προσευχὴ τῆς εἶναι μόνο οἱ θρῆνοι.

Παντοῦ ὅπου πάντα σ’ ἀνασταίνει ἡ σκέψη
σ’ ἀναζητάει τὸ δακρυσμένο μάτι
καὶ δὲ μπορεῖ πὼς λείπεις νὰ πιστέψη.

Μὰ ὅλα θλιμμένα νὰ μᾶς λὲν ἀκοῦμε,
πῶς λείπει τώρ’ ἂπ’ τὴ ζωὴ μᾶς κάτι,
ποῦ μάταια μὲς στὸ  σπίτι τὸ ζητοῦμε.

3

Τὸ ἀνασταλμά σου πιὰ δὲ θὰ προβαίνῃ
στὸ δρόμο τῆς ζωῆς νὰ λέῃ ποιὰ σμίλη
τὴν ποίηση τοῦ κορμιοῦ εἶχε σκαλισμένη.
Μήτε ἡ δροσάτη νιότη σου θὰ στείλη

τὸν ὄμορφό της θρίαμβο νὰ μένῃ
μὲς στὴν ψυχὴ σὰν θύμηση τοῦ Ἀπρίλη .
Δὲ θὰ φανοῦν πιὰ οἱ πόθοι ἀλαφιασμένοι
στ’ ἁγνά τα μάτια καὶ στ’ ἁγνά τα χείλη.

Τώρα ἴσκιος ἢ  χαριτωμένη εἰκόνα
Καὶ θύμηση τὸ ἀνάγλυφο, ποὺ τόσο
ταίριαζε σὲ μετώπη Παρθενῶνα .

Καὶ πόσο ἡ νιότη σὲ ζητάει μαντεύω ….
Μὰ ἐγώ, ποὺ τῆς ψυχῆς σου εἶχα τὴ δρόσο ,
Τὴν πιὸ γλυκιὰ ἀδελφοῦλα μου γυρεύω.        



------------



 Εἶναι γενικὴ ἡ γνώμη πὼς κανένα λογοτεχνικὸ εἶδος δὲν εἶχε στὴν Ἑλλάδα τόση πρόοδο κατὰ τὰ
τελευταῖα χρόνια ὅσην ἡ λυρικὴ ποίηση. Πλῆθος νέοι ποιητὲς παρουσιάστηκαν μὲ ἀξιοσημείωτο ταλέντο κ ἔδωσαν νέο αἷμα στὴν ποίησή μας.
    Σ’ αὐτὴ τὴν Ἀνθολογία προσπαθήσαμε νὰ δώσουμε τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ δείγματα ἀπὸ τὴν ποίηση τῶν νέων μας ποιητῶν, δηλαδὴ ἐκείνων ποὺ πρωτοπαρουσιάστηκαν ἀπὸ τὸ 1900 ὡς τὸ 1920.
    Δὲ μποροῦμε νὰ ποῦμε πὼς οἱ πενήντα ποιητὲς τῆς Ἀνθολογίας αὐτῆς εἶναι οἱ μόνοι νέοι Ἕλληνες ποιητὲς τῶν εἴκοσι αὐτῶν χρόνων. Πιστεύουμε ὅμως πὼς εἶναι οἱ πιὸ χαραχτηριστικοί.
    Στὴν κατάταξη ἀκολουθήσαμε τὴ χρονολογικὴ σειρὰ τῆς πρώτης ἐμφάνιση κάθε ποιητή.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA