Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά





Χιονίζει

Μας τηλεφώνησαν το πρωί απ’ το χωριό. Είπανε πως ρίχνει απ’ τις έξι τα χαράματα λευκές αμαρτίες και πως το ’χει στρώσει. Και τώρα κάθονται μπροστά στην ξυλόσομπα και ρίχνουν μέσα τραπουλόχαρτα. Έτσι που κάθε τρεις και λίγο το σκάνε απ’ την καμινάδα ένας βαλές με μια ντάμα. Κυνηγημένοι θα υπέθετες καθώς δεν γυρνάνε να ρίξουν ούτε μια ματιά πίσω τους. Άλλωστε δεν έμεινε και τίποτα να δούνε αφού έτσι όπως το ’στρωσε εξαφανίστηκε το φως. Και το περίεργο είναι πως δεν είναι σκοτάδι απλά μια αφαίρεση έντεχνα δοσμένη, όπως την αναζητούσαν οι ποιητές. Ήρθε κι η Ερμίνα τώρα να παίξει χιονοπόλεμο με τις συμμαθήτριές της, αλλά το μόνο που καταφέρνουν τελικά είναι να βουτάνε τα δάχτυλά τους στις μέλλουσες αμαρτίες που γεύονται ήδη. Και η μαμά της θέλει να την φωνάξει να μαζευτεί σπίτι, αλλά δεν μπορεί να αισθανθεί αν είναι μέρα ή νύχτα. Είναι τόσο όμορφα. Ξαφνικά ακούγεται ένας πυροβολισμός. Ένας Αϊ-Βασίλης σωριάζεται με πληγωμένο το πόδι και ζητάει βοήθεια. Τρέχει η Ερμίνα κοντά του και τον καθησυχάζει: Μη φοβάσαι παππού εσύ θα γίνεις καλά, τα όνειρά μας μόλις ξεψυχήσανε. Πέρα από αυτό τίποτε άλλο που να μην το είδαμε στα χαρτιά. Μόλις μας πήρανε τηλέφωνο απ’ το χωριό. Είπανε πως σταμάτησε να χιονίζει κι απ’ το ακουστικό τρέχουνε δάκρυα.



Από την υπό έκδοση συλλογή "Μουσείο Κέρινων Ποιημάτων"
εκδ. Ενδυμίων
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA