Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


ΑΝΤΙΛΗΨΗ


Τα παρατηρητήρια τώρα πια υπόσχονται
οπτικές σε κατάταξη
Όπου μελετώντας το γαλαξία μας οι αστέρες
Φωτιά
Βάσανος
Σφαγή
Περιορισμός
Εκτόπιση
Απέλαση
Φόβος
Ενσωμάτωση
προβάλλουν με τροχιές κοινότοπες
Εδώ η φλυαρία της λήθης και η αφωνία της μνήμης
συνιστούν δύο ανεξαρτησίες
καθώς μετασχηματίζονται σε μέλλον του παρόντος

Όρθιοι ποιητές παρουσιάστε
διαβαίνουν οι ουρές της προόδου


ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ


Το σώμα ενός έργου μπορεί
να ανυψωθεί σε σύμβολο εκτροφής
Πρόκειται για ευφυή επένδυση απίσχνανσης
με υποσχέσεις πάχυνσης ή το αντίστροφο
Λοιπόν,
η έμπνευση από δύναμη μεταπίπτει
σε διαστροφή μιας εποχής
ή το αντίστροφο


ΠΕΡΙ ΖΩΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ


Υπέφερε η νύχτα απ' τ' απέναντι
μ' ένα ντούκου-ντουκ, ντουκ-ντουκ
Είπαμε πως κτυπούν το βούτηρο οι γείτονες
Το πρωί μετρήσαμε καμιά εικοσαριά πώματα 
Τρεις γάτες, μια αλεπού, δώδεκα σκυλιά
και τέσσερις ασβούς΄ χώρια τα κοράκια

Όχι, δεν κτυπούσαν βούτηρο εχθές
Αλλά, ζυμώνοντας κιμά, γυαλί, ρινίσματα και παραθείο
γεμίσανε τον τόπο με μπουκιές θανάτου

Δεν είναι πιο περίπλοκο από παλιά 
να εκκαθαρίζεις σήμερα
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA