Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
Εκδόσεις Φαρφουλάς
Σειρά: Λοξή γραφή -11
Σελίδες: 32


 «Με το ελάχιστο των λέξεων η ποιητική ενότητα Ναρικατέ-μία γυναίκα που δεν υπήρξε εμβολίζεται στην εμπατή του ποιητή, σηματοδοτώντας φαινομενικά με αρνητικό πρόσημο την ίσαλο γραμμή, ενίοτε ταραγμένη, που πλέει χρόνια καραβοτσακισμένα τώρα ο Κώστας Ρεούσης. Η ψυχική καταβύθιση στην υπερπραγματικότητα της ανυπαρξίας αναδύει το πνεύμα μιας θηλυκής, άπιαστης στην υπεκφυγή, οντότητας. Το υπαρκτό πρόσωπο κονιορτοποιείται στα νεφρά του αρσενικού, μετασχηματίζεται σε καρκίνωμα, παίρνει νεκρική όψη και γίνεται ένα με την πόλη και το βιασμένο τοπίο. Εκφέροντας ένα πολεμικό/θανατικό παρελθόν και μέλλον εισέρχεται παραληρώντας στο αγελαίο/φευγαλέο παρόν».

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

*

Μεσημεριανή παρουσία
Ύμνος στον εναγκαλισμό της πυράς
Η πόλη που στεριώθηκε το έγκλημα
Όταν επιστρέφοντας την αναχώρηση ο κάτοικος
Βαδίζει αγέρωχα ηττημένος
Την εγκαθίδρυση της αυτοκρατορίας
Του σκοτωμένου αίματος

*
Μια γυναίκα που δεν υπήρξε 





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA