Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά







Γόνατα κιγκλιδωμένα
ξαφνικά· σμίλη παγερή
άκρη, λιωμένος χειμώνας

σ’ ένα βλέμμα ηλεκτρικό
κούρνιασε η ζωή μου
τον σμάλτο! τον σμάλτο φώναζε

ριχτό γονάτινο απομεινάρι
φλέβας πάνω και μυελού
τιναζότανε

αντίκρυ, μνήμη υγρή
περήφανη έλιωνε, ενυδρείο
σαν μισεμένος εγώ, απαύγαζα

σταχτής στον Έρωτα
στο μελάνι, στα απόξερα
ξεδιάλεγα μύρα και ενώτια
τον άρτον τον καθημερινό
στην Μύρινα ποτέ δεν πήγα

σε πέτυχα κάποτε
χαμογελαστή, πριν το γονάτισμά
μου· καλησπέρα είπες

και γέλασε η μέρα
ο ίσκιος ο απηνής
το μοίρασμα το ξέπνοο

γονάτων προσευχή
αναγιγνώσκω
γονατίζοντας
μελετώ το έργο
«Έρωτος επιτομή»
Γονατωδία

--------------

σφαχτό ομίλησα λειψάδι
κενό στον οίκο του θεού
καινό σαν δεν άκουσα
το δρεπάνι να εφορμά

--------------

καθώς αναβιώνει
ο ανεκπλήρωτος έρωτας
με τα γόνατά σου

--------------

γονατισμένος μπρούμυτα
να ερωτεύεσαι

--------------

ξανά ερωτευμένος
με τα γόνατά σου

--------------

μην λησμονείς
τον έρωτα των γονάτων

--------------

γόνατα
σπασμένα
σε Έρωτα

--------------

την οιμωγή σου
την γονατική
την εμβαπτίζουν
σε κρόταλα

--------------

διαμάντια σε φλέμα σκορπιού
σιγά, την κβαντική αιώρα
σαν άπειρος και αφθώδης
φιλώντας σε

--------------

άφησέ με να τα πιω
με τον γιό του Πηλέα
μαχαίρι και σιγή και χάος
γονατίζοντας
στο Όμορφο του ιδρώτα σου!
Αλλάζω το σκυθρωπό του Ήλιου
γονατικός, εντοιχισμένος, ασυνεχής
μανταρισμένος στο ύφασμα το εκπληκτικό σου
κυματισμένος σαν κύτταρο κοσμικό
ανάλεκτος και σπασμένος και λυμένος φρικτά

να με φιλήσεις ν’ αγιάσω, να με φιλήσεις!
να με φιλήσεις να σκορπίσω, να με φιλήσεις!
να με φιλήσεις να καώ, να με φιλήσεις!
να με φιλήσεις να κυλιστώ, να με φιλήσεις!

…………….

 Γονατίστηκες
θρυμματισμένη δίχως να ’χεις
κάτι να πεις
εγώ να χαϊδεύω
τα θραύσματα

--------------

μέμνησο της ασθενείας σου
στα τρυπημένα μου γόνατα
να φτύνω το φλέμα
απ’ τον Έρωτά σου
και μόνο

--------------

ξαγρύπνησα
γονατίζοντας στον τοίχο
να σου ζωγραφίζω φιλιά
που δεν θα μπορούσες
ποτέ να δεις

--------------

γονυκλινής, μόνος
μηρυκάζοντας κλεμμένα κορμιά
αφού στον ουρανό
ξεθωριασμένο το βλέμμα σου

--------------

γεννήθηκα υπόγεια
ανελίχθηκα αργά
στα γόνατα.
να τα φιλάς
τα γόνατά μου

--------------

ήταν δυο ώρες
που αναμετρώνταν τα μάτια
έχασες; έχασα; δεν ξέρω.
γονάτισα απλά
όπως και να ’χει

--------------

βουλιάζοντας στα γόνατα τρυπάνι

και πριν τον θάνατο
μου φίλησες μια σταγόνα ζωής



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA