Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.







Γόνατα κιγκλιδωμένα
ξαφνικά· σμίλη παγερή
άκρη, λιωμένος χειμώνας

σ’ ένα βλέμμα ηλεκτρικό
κούρνιασε η ζωή μου
τον σμάλτο! τον σμάλτο φώναζε

ριχτό γονάτινο απομεινάρι
φλέβας πάνω και μυελού
τιναζότανε

αντίκρυ, μνήμη υγρή
περήφανη έλιωνε, ενυδρείο
σαν μισεμένος εγώ, απαύγαζα

σταχτής στον Έρωτα
στο μελάνι, στα απόξερα
ξεδιάλεγα μύρα και ενώτια
τον άρτον τον καθημερινό
στην Μύρινα ποτέ δεν πήγα

σε πέτυχα κάποτε
χαμογελαστή, πριν το γονάτισμά
μου· καλησπέρα είπες

και γέλασε η μέρα
ο ίσκιος ο απηνής
το μοίρασμα το ξέπνοο

γονάτων προσευχή
αναγιγνώσκω
γονατίζοντας
μελετώ το έργο
«Έρωτος επιτομή»
Γονατωδία

--------------

σφαχτό ομίλησα λειψάδι
κενό στον οίκο του θεού
καινό σαν δεν άκουσα
το δρεπάνι να εφορμά

--------------

καθώς αναβιώνει
ο ανεκπλήρωτος έρωτας
με τα γόνατά σου

--------------

γονατισμένος μπρούμυτα
να ερωτεύεσαι

--------------

ξανά ερωτευμένος
με τα γόνατά σου

--------------

μην λησμονείς
τον έρωτα των γονάτων

--------------

γόνατα
σπασμένα
σε Έρωτα

--------------

την οιμωγή σου
την γονατική
την εμβαπτίζουν
σε κρόταλα

--------------

διαμάντια σε φλέμα σκορπιού
σιγά, την κβαντική αιώρα
σαν άπειρος και αφθώδης
φιλώντας σε

--------------

άφησέ με να τα πιω
με τον γιό του Πηλέα
μαχαίρι και σιγή και χάος
γονατίζοντας
στο Όμορφο του ιδρώτα σου!
Αλλάζω το σκυθρωπό του Ήλιου
γονατικός, εντοιχισμένος, ασυνεχής
μανταρισμένος στο ύφασμα το εκπληκτικό σου
κυματισμένος σαν κύτταρο κοσμικό
ανάλεκτος και σπασμένος και λυμένος φρικτά

να με φιλήσεις ν’ αγιάσω, να με φιλήσεις!
να με φιλήσεις να σκορπίσω, να με φιλήσεις!
να με φιλήσεις να καώ, να με φιλήσεις!
να με φιλήσεις να κυλιστώ, να με φιλήσεις!

…………….

 Γονατίστηκες
θρυμματισμένη δίχως να ’χεις
κάτι να πεις
εγώ να χαϊδεύω
τα θραύσματα

--------------

μέμνησο της ασθενείας σου
στα τρυπημένα μου γόνατα
να φτύνω το φλέμα
απ’ τον Έρωτά σου
και μόνο

--------------

ξαγρύπνησα
γονατίζοντας στον τοίχο
να σου ζωγραφίζω φιλιά
που δεν θα μπορούσες
ποτέ να δεις

--------------

γονυκλινής, μόνος
μηρυκάζοντας κλεμμένα κορμιά
αφού στον ουρανό
ξεθωριασμένο το βλέμμα σου

--------------

γεννήθηκα υπόγεια
ανελίχθηκα αργά
στα γόνατα.
να τα φιλάς
τα γόνατά μου

--------------

ήταν δυο ώρες
που αναμετρώνταν τα μάτια
έχασες; έχασα; δεν ξέρω.
γονάτισα απλά
όπως και να ’χει

--------------

βουλιάζοντας στα γόνατα τρυπάνι

και πριν τον θάνατο
μου φίλησες μια σταγόνα ζωής



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA