Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Επιτύμβιο

Ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ
Κείτεται ενταύθα.
Φιλόσοφος ήταν αρχικά.
Σκελετός έγινε στη συνέχεια.
Αγαπητός σε ορισμένους
Εχθρός σε άλλους·
Σαν, όμως, ερωτεύτηκε σφόδρα
Μόνος έπεσε στη χαράδρα
Και την ψυχή του έχασε
Δίχως καν στο σώμα ν’ αναφερθούμε:
Εκείνη την πήρε ο διάβολος
Το δε κορμί το ‘φάγαν τα σκυλιά.
Διαβάτη! Διδάξου απ’ το παράδειγμα αυτό,
Πόσο θανάσιμος ο έρωτας μπορεί να γίνει κι η πίστη πόσο χρήσιμη.


Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©


ЭПИТАФИЯ

Владимир Соловьев
Лежит на месте этом.
Сперва был философ.
А ныне стал скелетом.
Иным любезен быв,
Он многим был и враг;
Но, без ума любив,
Сам ввергнулся в овраг
Он душу потерял,
Не говоря о теле:
Ее диавол взял,
Его ж собаки съели.
Прохожий! Научись из этого примера,
Сколь пагубна любовь и сколь полезна вера.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA