Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


Το υπόγειο 


Ζω σ’ ένα υπόγειο στο κέντρο. 
Είμαι μερικά μέτρα κάτω απ’ τη γη,
κι έτσι κάνει για μένα πάντα κρύο… 
Το παράθυρό μου, ένα και 
τετράγωνο. 
Να μου θυμίζει τις τέσσερις γωνίες
των ανθρώπων… τη σκέψη, την ελπίδα, 
το φόβο και το ανείπωτο…
Δεν έχω έπιπλα. 
Τι να τα κάνω; 
Αφού δεν έχω και τίποτα να ακουμπήσω
πάνω τους… 
Το έπιπλο, είναι για να επιπλέει
στο άδειο, να το σώζει απ’ την ανυπαρξία…
Δεν έχω κουρτίνες. 
Πού θα τις κρεμούσα άλλωστε; 
Τα κουρτινόξυλα ‘γίναν ξυλοπόδαρα, 
να φτάνω στο παράθυρο… 
Πολλά τελικά τα μέτρα 
κάτω απ’ τη γη… 
Δεν έχω πόρτα,
κι ούτε μέρος να σταθώ
στην πρώτη δόνηση.
Είμαι καλά κι ας μην έχω.
Όλο το υπόγειο,
όλο κι όλο ένα δωμάτιο. 
Τεράστιο φαντάζει τις Δευτέρες. 
Τις Κυριακές μικραίνει… 
Δεν έχω παράπονο. 
Αν είχα, θα ήμουν αγνώμων. 
Εγώ όμως ξέρω… 
Ζω… 
Σ’ ένα υπόγειο στο κέντρο.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA