Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



Σκόνη


Και οι εικόνες
και οι φωνές

σύνορα σχεδιάζουν
ανάμεσα στα χέρια.

Μακριά τώρα, μακριά
περνώντας από τη μεριά
των σφραγισμένων τοίχων.

Πόσο πολύ
διψάει το βλέμμα
συνωστίζοντας την
έρημο.

Απλώνεται νύχτα
ανάμεσα στα φύλλα
που κάποτε ζητούσα να
με χαϊδέψουν.

Άνοιγα το παράθυρο

χαιρετούσα

τα δάχτυλά μου ήταν σκόνη
που σάλευε ανεξήγητα.



*


Στο κεφάλι σου
Ανθίζουν
Κόσμοι.

Οι γραμμές
Του μυαλού
Διάδρομοι
Για ταξίδια.

Εκείνο το μικρό υλικό που επιβιώνει
Πιθανόν αδυνατεί να δώσει εντολές.
Όση ζωή απομένει, εκπνέει, σα ματαιωμένο
Σχέδιο.

Σε παραμέλησα. Το ξέρω.
Το διαπιστώνω όταν κοιτάζω
Τα χέρια σου.

Ο τρόπος που διαρκώς ζητούν
Να κρατήσουν
Ένα ποτήρι νερό, ένα
Μολύβι, το ακουστικό
Του τηλεφώνου.

Σε ορισμένες θέες όμως, όπως
Στα ξεραμένα λουλούδια ή στο
Αποτύπωμα του ιδρώτα, μένουν
Ακίνητα.

Ένα είναι σίγουρο:
Πως εκείνο που επιβιώνει
Δε χρησιμεύει σε τίποτα.

Φυλλοροούντα δοχεία
Τα κεφάλια των ζωντανών.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA