Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



Σταματήστε για λίγο, θέλω να κάμψω τις αντιστάσεις σας, είπε ο αρτίστας στον εργάτη. Αφήστε με να σας ψυχαγωγήσω. Ο εργάτης ξεκόλλησε την τσάπα από το χώμα. Σκέφτηκε πως το χώμα ήταν αρκετά σκληρό μα δεν μίλησε. Αφήστε με σας λέω, συνέχισε ο αρτίστας. Να, ορίστε. Αυτά εδώ είναι τα χέρια μου. Δεν έχουν ρόζους, δεν ξέρουν από χτισίματα, μα μπορούν να καταγράψουν όλα τα διαδικαστικά επί των έργων σας. Θέλω να σας ψυχαγωγήσω με τις καλλιτεχνικές καταγραφές μου. Με έχετε ανάγκη όπως κι εγώ άλλωστε. Ω ναι, σας έχω τόση ανάγκη. Γι’ αυτό σας λέω, σταματήστε για λίγο και χαλαρώστε. Αφήστε με να σπάσω το κέλυφος και να μπω μέσα σας. Ο εργάτης, πότε γογγύζοντας πότε φτύνοντας, τελούσε το έργο του. Σκέφτηκε πως το χώμα ήταν αρκετά σκληρό μα δεν μίλησε. Κύριε, του έκανε ο αρτίστας, εσείς κύριε με το γεωργικό εργαλείο, ναι εσείς. Ο εργάτης σταμάτησε να τσαπίζει. Γιατί δεν με ακούτε; συνέχισε ο καλλιτέχνης. Σταματήστε για λίγο και ακούστε με παρακαλώ. Ο εργάτης, πάντα άνθρωπος ουσίας, σήκωσε την τσάπα και την κάρφωσε με δύναμη στον κρόταφο του αρτίστα, ο οποίος με μια κοφτή κραυγή σωριάστηκε κάτω, σπαρτάρισε για λίγο, ώσπου ξεψύχησε μέσα στο αίμα. Ο εργάτης κράτησε κόντρα το κεφάλι του αρτίστα με τη γαλότσα του, ξεκόλλησε την τσάπα και συνέχισε το τσάπισμα. Το αίμα μαλάκωσε το χώμα, κάτι που διευκόλυνε τον εργάτη να τελέσει το έργο του.  


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA