Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Η Κατερίνα Δραμιτινού γεννήθηκε το 1975 στο Ρέθυμνο (Κρήτη). Άρχισε μαθήματα ζωγραφικής (1987-92) με τον ζωγράφο και καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Κρήτης, Φρίξο Θεοδοσάκη. Συνέχισε στο εργαστήρι ζωγραφικής του Νίκου Στέφου (1992-98) με δασκάλους τον Βασίλη Διονυσόπουλο και Νίκο Στέφο.
***

Η τεχνική της, ένα είδος οξειδωμένο κολάζ, της επιτρέπει να ασκεί μια φαντασία στη σύνθεση και να παράγει έργα που θα τα λέγαμε "Ιστορισμένα". Μια αφήγηση εγγονοπούλειας καταγωγής λέω εγώ, μπορεί να έρχεται και κατ' ευθείαν από τις βυζαντινές εικόνες, από πίνακα σε πίνακα, γίνεται εικαστικό σχόλιο με ρίζες κάποτε αφανείς στην τρέχουσα πραγματικότητα. Οι ζωγραφιές της προσκαλούν και προκαλούν ένα λόγο ποιητικό να τις συμπληρώσει, ή και ανάποδα πιστεύω, η ίδια θα μπορούσε να ανεχτεί τον περιορισμό αλλά και το άνοιγμα στις εικόνες ενός ποιήματος. Μια εικονογράφηση ποιημάτων του Σεφέρη έχω την εντύπωση ότι πάει γάντι στις οξειδωμένες της επιφάνειες, σαν συμβολική αντιπροσώπευση της σεφερικής βαρυθυμίας του ύφους. Το χρωματικό φίλτρο και η συνέκθεση που οργανώνεται τελικά σε ένα ζωγραφικό αποτέλεσμα, προσφέρεται για στοχασμό και συνενοχή στην ανακάλυψη των συμβόλων της. Διαβάζω κάμποσο καιρό τις εικονογραφημένες προτάσεις της και θρέφω τα μάτια μου, θα έλεγα τη γραφή μου και τη φαντασία μου.







Οι λέξεις είναι κάποτε αγρίμια μουσικής
που έρχονται να πιουν νερό στα χέρια μας.
Φέρνουν σκιές χορού των γυναικών  απ’ τα βουνά
που κάποτε αφήσαν να μας πάρουν τη μιλιά
κι έτσι δεν είπαμε πως είμαστε απαρηγόρητοι
από επιθυμία ανεύρετων μητέρων.






Τα τέρατα που δεν σκοτώσαμε στον ύπνο
πέφτουν στους κήπους και γίνονται αγάλματα.
Το ένα μας γίνεται Διόσκουροι ή και Ρωμύλος Ρώμος
παίρνει από  «μήνιν» έπους και τρομάζει τα πουλιά.
Καλή σας μέρα κύριε Εγγονόπουλε.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA