Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



Μαρίνα Αγαθαγγελίδου, Τρία ποιήματα

*

Διαπληκτίζονται με τις μύτες τους
και προελαύνουν με τα πηγούνια τους
αλλά με τους αγκώνες τους οπισθοχωρούνε

*

[πώς περνάω τον καιρό μου]

Άσε τα ψόφια
κι έλα να πιάσουμε, καρδούλα μου, τα επείγοντα.
Μου είπε και έχει βεβαίως δίκιο.
Χτες το βράδυ λόγου χάρη
κάθισα κι έσπασα κυριολεκτικά
το κεφάλι μου
με την παρακάτω εξίσωση:

Οι βουλωμένες μας μύτες
οι αρχαίες σας σιδερώστρες
τα ζαλισμένα τους άνθη

κατά μία, αδιευκρίνιστη ακόμα, λογική
ισούται με

οι εξωφρενικές μας χύτρες
οι σέξι σας μυγοσκοτώστρες
τα μοιραία τους λάθη.

*

Κι αφού ξεπαστρέψαμε επιτέλους τον ρεαλισμό
εφεξής θα επιθυμούμε μόνο
το εξωφρενικά εφικτό.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA