Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Πού πάω μ' αυτά τα παπούτσια;

Το λεωφορείο, βροχή
Κόσμος πολύς στη στάση
Αέρας και μια εξαθλίωση
Να κρέμεται απ' τις τσέπες τραγικά
Τα κουμπιά σε κάθετη πορεία
Και οι γυναίκες με τα  αυλακωμένα πρόσωπα.
Κόρνες αυτοκινήτων
Οι σκύλοι χαμένοι, τα ρολά
Οπως πάντα κατεβασμένα
Δεν περίμενα τίποτα, δεν
 
Εβρισκα τίποτα όσο κι αν
Εψαχνα με τα μάτια
διαρκώς στο δρόμο.
Τα τακούνια μου μόνο, στα λασπόνερα.



***

Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα

Η θλίψη μου είναι μια όμορφη γυναίκα.
Φοράει ψηλά τακούνια και άρωμα DKNY.

Επίσης θεωρώ ότι είναι αφάνταστα έξυπνη.

Το μόνο ελάττωμά της: στεναχωριέται πολύ εύκολα.

***



Η μελαγχολία του κλειστού δωματίου

Ασύλληπτο το εύρος της.
Αρχικά κατέλαβε μια μικρή περιοχή
Λίγο πιο πάνω απ’ το στήθος.
Ελαφρύς πόνος – όχι τίποτα ιδιαίτερο.
Έφτανε να στρέψω κάπου αλλού την προσοχή
Για να ξεχάσω ότι υπάρχει.
Μετά απλώθηκε στα χέρια. Οτιδήποτε
Άγγιζα μεταβαλλόταν σε αντικείμενο
Πόνου. Αποτέλεσμα, έπαψα να
Αγγίζω. Δεν έφτιαχνα φαγητό δεν
Άνοιγα παράθυρα και άφηνα
Τα πράγματα να σέρνονται
Απειλητικά μέσα στο σπίτι.
Προχώρησε στα πόδια κι έτσι έπαψα
Να περπατάω
Ξάπλωσα στο κρεβάτι και περίμενα.
Μα το χειρότερο ήταν πως με τα
Πολλά έφτασε μέχρι την πιο ψηλή
Κορυφή, τη σκέπη του μυαλού.
Άρχισε να την τραντάζει βάναυσα και
Έτσι εκείνη μην έχοντας άλλη επιλογή
Κατέρρευσε να της αφήσει χώρο.

***


Αιφνιδιασμός


Το έργο τέχνης θα σε περιμένει στη γωνία
με μια σφαίρα πίσω απ’ το μάτι του
τότε θα είναι επικίνδυνο
να το κοιτάξεις, γιατί
ξέρεις καλά πως επάνω του κρέμεται
η γύμνια σου, η απαρχή της καταδίκης
ολόκληρου του κόσμου
κι ένα μικρό σαπισμένο
καραβάκι
που θα μπορούσε να το λένε
Έρωτα.
  

***

Η γυναίκα γυαλί

Μπαμπά, μαμά, με φτιάξατε
Από γυαλί.
Δεν μεριμνήσατε για ένα
Πιο ανθεκτικό υλικό. Μ΄αφήσατε
Στην τύχη μου
Και όλο τρέμετε για μένα
Μήπως σπάσω.
Και πιο πολύ, γιατί στο βάθος
Ξέρετε
Πως τα κομμάτια μου θα κόψουν
Το λαιμό σας.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA