Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
                                                                                  



το ξημέρωμα είναι μακελειό
γυρνώντας μόνος στην πόλη
στις κομματιασμένες αρτηρίες της ψάχνοντας
μια ανέλπιστη διέξοδο από κάτι τρομερό
πάντα
που λιώνει στα χέρια ότι αγγίζεις.
Πλημμύρισαν οι δρόμοι αρτηρίες σπασμένες
μοναχικά φώτα εμετικά στις πλατείες που
κοιμούνται άστεγοι και τέρατα παιδεραστών.
Γέμισε το σώμα αίμα που να χυθεί
δεν ξέρει πια,στην αγάπη,στην ποίηση,
στον έρωτα,στο ραγισμένο χαμόγελο
που έχουν τα μάτια σου όταν με κοιτούν
αδιάφορα.

Κι ύστερα τι να ‘ναι αυτό που μας απομακρύνει
δίχως καν να αγγιχτούμε

Μένοντας στα λόγια που κρύβουν υποσχέσεις
στα αόριστα μόνο βλέμματα
στην άνοιξη που αναρωτιέσαι
αν κάποτε υπήρξε

το ξημέρωμα στην πόλη είναι μακελειό
για κάτι σώματα πικρά
απ’ την προσπάθεια δηλητηριασμένα

το ποίημα αυτό
δεν ξέρω γιατί με πλησίασε
τόσο κοντά και τι ζητά από μένα
εσένα δεν σε ξέρει καν
οι νύχτες σου του είναι ξένες

δεν ξέρει που συχνάζεις,την καθημερινότητα σου
πως κάνεις έρωτα,αν με χάπια κοιμάσαι

δεν έχει το ποίημα την έννοια σου
την μορφή σου δεν ξέρει,αυτήν την κρατάω εγώ
μαζί με κάτι ακαθόριστες υποσχέσεις
πώς ίσως κάποτε βρεθούμε

τώρα ποίημα μου γιατί με πλησιάζεις επικίνδυνα
σαν ‘ενα ποίημα της Σύλβια Πλάθ και του Αλέξη
και τι ζητάς από μένα σ’αυτό το κρύο ξημέρωμα
στο φριχτό αυτό μακελειό των δρόμων.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA