Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
                                                                                  



το ξημέρωμα είναι μακελειό
γυρνώντας μόνος στην πόλη
στις κομματιασμένες αρτηρίες της ψάχνοντας
μια ανέλπιστη διέξοδο από κάτι τρομερό
πάντα
που λιώνει στα χέρια ότι αγγίζεις.
Πλημμύρισαν οι δρόμοι αρτηρίες σπασμένες
μοναχικά φώτα εμετικά στις πλατείες που
κοιμούνται άστεγοι και τέρατα παιδεραστών.
Γέμισε το σώμα αίμα που να χυθεί
δεν ξέρει πια,στην αγάπη,στην ποίηση,
στον έρωτα,στο ραγισμένο χαμόγελο
που έχουν τα μάτια σου όταν με κοιτούν
αδιάφορα.

Κι ύστερα τι να ‘ναι αυτό που μας απομακρύνει
δίχως καν να αγγιχτούμε

Μένοντας στα λόγια που κρύβουν υποσχέσεις
στα αόριστα μόνο βλέμματα
στην άνοιξη που αναρωτιέσαι
αν κάποτε υπήρξε

το ξημέρωμα στην πόλη είναι μακελειό
για κάτι σώματα πικρά
απ’ την προσπάθεια δηλητηριασμένα

το ποίημα αυτό
δεν ξέρω γιατί με πλησίασε
τόσο κοντά και τι ζητά από μένα
εσένα δεν σε ξέρει καν
οι νύχτες σου του είναι ξένες

δεν ξέρει που συχνάζεις,την καθημερινότητα σου
πως κάνεις έρωτα,αν με χάπια κοιμάσαι

δεν έχει το ποίημα την έννοια σου
την μορφή σου δεν ξέρει,αυτήν την κρατάω εγώ
μαζί με κάτι ακαθόριστες υποσχέσεις
πώς ίσως κάποτε βρεθούμε

τώρα ποίημα μου γιατί με πλησιάζεις επικίνδυνα
σαν ‘ενα ποίημα της Σύλβια Πλάθ και του Αλέξη
και τι ζητάς από μένα σ’αυτό το κρύο ξημέρωμα
στο φριχτό αυτό μακελειό των δρόμων.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA