Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Έκτωρ Πανταζής

Περί απολύτου

-η δύναμη του γνόφου-
βυζαίνουμε σκοτάδι με κλειστά μάτια.

1.Ο θρόνος της ελευθερίας είναι από αέρα

2.Ακούω ήχο φτιαριών ,ας φτιαρίζει στον αιώνα όποιος δεν ξέρει ποιός είναι μέσα στο σκάμμα

3 Εγκλωβισμένος στο χαράκωμα ,ο νους, δε βρίσκει τρόπο να δει τον πραγματικό ορίζοντα του ανθρώπου, του κόσμου,δεν νιώθει το περιέχον,δεν είναι σε θέση να διαβάσει τα μεγάλα γράμματα ,να δει τις καθαρές γραμμές της μοίρας

4.Άλλα δοξάζω ,είπε, και τον πέτυχε στο “δόξα πατρί”

5.Της αγάπης σχεδία η καρδιά
θα περάσει από μέσα της μια κόκκινη θάλασσα

6.Αξιώνεις εκείνη την πρώτη αξία την καθημερινότητα
το εφήμερο μεδούλι των πραγμάτων
ξεστρίζεις του ήλιου τα λαγόνια
να γίνει λείο στιλπνό ξανανιωμένο το σκαρί του

7.-Έχω ένα κενό,εδώ,στο στομάχι.
Ας πιω ένα ποτήρι.
-Έχω ένα κενό,εδώ,στο κεφάλι.
Ας πιω μια ασπιρίνη.
-Έχω ένα κενό, εδώ, στο στομάχι ,στο κεφάλι.

8.Μαύρο μου αίμα ,όλο και πιο πολύ πας να μοιάσεις
μαύρο χρήμα ,να κάνω την ανταλλαγή συναλλαγή

9.Αποφλοιώσεις μέχρι να εξαφανιστεί όλο το μηδέν
μέχρι το μεδούλι του τίποτα.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA