Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
Salvatore Fiume, ένας Σικελός στο Mιλάνο
Μετάφραση: Ευαγγελία Πολύμου

Arrivo a Milano

Ero un fiume senza letto
arrivato a Milano
con un treno siciliano
senza amici nè nemici
senza tetto.
E pioveva
mi pioveva sul cappotto
che non era neanche mio
di chi fosse lo sa Dio
e pioveva su quel fiume
ch’ ero io.
Giovinetto
arrivato col traghetto
proveniente da lontano
da laggiù dov’ è lo Stretto
per raggiungere Milano,
ero un altro siciliano
che aggiungevasi a Milano.
Ma pioveva
ed io ridevo
chè pioveva sul bagnato
di quel fiume incappottato
ch’ ero io.
Poi Milano puntuale,
apprezzato il sacrificio,
preso in braccio come un micio
mi posò sul suo guanciale.


Άφιξη στο Μιλάνο

Ήμουν ένας ποταμός δίχως κοίτη1
που ήρθε στο Μιλάνο
μ’ ένα τρένο σιτσιλιάνο
δίχως φίλους μήτ’ εχθρούς
δίχως κλίνη.
Κι έβρεχε
έβρεχε πάνω στο παλτό μου
που δεν ήταν καν δικό μου.
Κύριος οίδε τίνος ήταν!
κι έβρεχε πάνω σ’ εκείνο τον ποταμό
που ήμουν εγώ.
Νεαρός
που ‘φερε τα κάτω πάνω
για να φτάσει στο Μιλάνο,
ήρθε απ’ το μακρινό
του Νότου εκείνο το Στενό,
ήμουν άλλος ένας σιτσιλιάνο
που αριθμούσε το Μιλάνο.
Όμως έβρεχε
κι εγώ γελούσα
που έβρεχε πάνω στο βρεγμένο
τον παλτοφόρο εκείνον ποταμό
που ‘μουν εγώ.
Ύστερα με ακρίβεια το Μιλάνο,
αγκαλιάζοντας με ως μια γαλή
εκτιμώντας τον βίο μου τον ενδεή
μ’ έβαλε στο προσκέφαλό του επάνω.

-------------------------------------------
1 Σ.τ.Μ.: Λογοπαίγνιο του Σαλβατόρε Φιούμε με το επώνυμο του. Σα να λέμε, ο Σωτήριος Ποταμός.





ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA