Συνέντευξη της Μαριλένας Παππά στο Reader.gr με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του βιβλίου της "Το γλυκό του Δούναβη" (Θράκα, 2018) και την επερχόμενη παρουσίασή του στην Αθήνα.

Παρουσίαση του βιβλίου "Διώρυγα μεταξύ νεφών" του Φάνη Παπαγεωργίου, στις 27 Απριλίου στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134, Αθήνα

Ο Κώστας Καλημέρης γράφει στο περιοδικό "Ο αναγνώστης" για το Ντάλιτ (Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Στα "Ποιητικά" που κυκλοφορούν, κριτικές από τον Κώστα Γ. Παπαγεωργίου για τα βιβλία "Φόνος του λευκού" και "28 μέρες κάτω από τη γη" των Παναγιώτη Δημητριάδη και Σάντις Βασιλείου αντίστοιχα, όπως επίσης και κριτικό σημείωμα του Γ. Βέη για τον "Κούκο" της Πελαγίας Φυτοπούλου.

Επανακυκλοφόρησε το τέταρτο βιβλίο της σειράς "Αργεντίνοι ποιητές", "Ποιήματα" του Ούγκο Μουχίκα


 ***

Συγγραφέας :Νικόλας Μίχας
Τίτλος :(σ)το τέλος να φοβάσαι
Σειρά : Μικρά ποιητικά (5)
Σελίδες: 44
Επιμέλεια έκδοσης: Β.Ν.Πτωχόπουλος
Διόρθωση:Πόπη Μουπαγιατζή
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΙΓΑΙΟΝ
Λευκωσία


Στο βιβλίο του Νικόλα  Μίχα συνάντησα ένα χάσμα συναισθηματικών εποχών .Οι λογοτεχνικές καταβολές του 19ου αιώνα που έχουν τα ποιήματα ,φαίνεται  να πατάνε σε μια σύγχρονη διαφορετική πραγματικότητα.

Αδυναμία


Το όνομά σου έγινε ρήγμα στις γέφυρές μου
Κι οι ανοιξιάτικες μέρες έγιναν μέρες.
Φεύγεις. Έφυγες
Κι εγώ έμεινα φυγάς ή φυγόδικος. Την εγκατάλειψη
                                                            oνόμασέ την όπως θες.
Μα την αδυναμία πες την ερωτόπληγμα.
                      

Παρέλευση

Το πρόσωπο γερνάει, όπως και οι ιδέες
ρηξικέλευθες γνώμες παρέμειναν στους τοίχους
και το μόνο που αλλάζουν είναι η διακόσμηση.

Τα σπίτια δεν γκρεμίζονται στολίζουν την πόλη
και αποτελούν τη διαφορά στο
καθεστώς  ρουτίνας.

Δέντρα κόβονται, καίγονται
θάλασσες στερεύουν.
Οξυγόνο και νερό είναι η ανθρωπιά.

Ο μόνος που προσέλαβες πέραν  από το δολοφόνο
ήταν ένας ψεύτης,
για να καλύψει την ψευτιά

Χαμογέλασε λίγο κι ασ ’ την τραγωδία,
Ακόμη και σε αυτήν διαβάζεις προσωπεία .



Η μουσικότητα, ο έρωτας και η αισθαντικότητα δηλώνουν παρών στις περισσότερες σελίδες.

Χαικού

Με δάγκωσε το
φίδι  με της χαράς το
δηλητήριο.

Αθεράπευτη
πληγή δίχως να βρίσκω
αίτημα πόνου.

Έρως το είπαν
μα τότε ποια είναι η
θεραπεία της;

Μαράθηκε το
άνθος της καρδιάς γιατί
δεν χαμογελάς.

Αναπνέουμε
τον ίδιο αέρα μα
όχι τα φιλιά


Το βιβλίο είναι πρωτόλειο και ο ποιητής μόλις 19 χρονών . Η βιασύνη υπάρχει , όπως όμως και η προοπτική. 









ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA