Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει η ποιητική συλλογή του Γιάννη Τζανετάκη «Θαμπή πατίνα».

ΣΑΝ ΥΣΤΑΤΗ ΠΝΟΗ
Μέσα σε κάθε ποίημα
είμαι εγώ
όπως στα φιλμ ο Χίτσκοκ
δείτε καλύτερα
πίσω απ’ το σκριπτ
στα ράμματα
στο σκοτωμένο αίμα
κάποιου στίχου
μ’ αρέσει να λουφάζω
στις γωνιές
σκύλος
σφιχτά το κόκαλό του
που κρατάει
σαν ύστατη πνοή σαν φυλαχτό
***

Ο Γιάννης Τζανετάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1956.
Από το 1975 ζει στην Αθήνα, όπου σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες και ακολούθως δραστηριοποιήθηκε ως δημοσιογράφος στον περιοδικό τύπο. H Θαμπή πατίνα είναι η ένατη ποιητική του συλλογή. Το 2002 εκδόθηκε στα σουηδικά μια επιλογή από το έργο του, σε μετάφραση Γιαν Χένρικ Σβαν και Μαργαρίτας Μέλμπεργκ, με τίτλο Alt är väg (Όλα είναι δρόμος), στίχος από τη συλλογή του Όσο ακούω σε χρώμα, ο οποίος στην ελληνική του απόδοση τιτλοφόρησε, το 1998, μια ταινία του Παντελή Βούλγαρη.
σελίδες: 64 | τιμή: 10 ευρώ | isbn: 978-960-435-581-5


1
Λάμπει κάτω απ΄ τον ήλιο
Διασχίζει έτσι το ημισφαίριο
Η περιέργειά της
Κατεδαφίζει το διάστημα
Η φλόγα
Άνοιγμα
Και μετά βουητό
Ένα, δυο
Κορμιά σιωπηλά
Γύρω από μια ξένη σφαίρα
Ένα, δυο
Κουρέλια νεκρά
Στο βάθος μιας θάλασσας.
Πεταμένη

2
Είναι ομίχλη
Ξεχασμένης μέρας
Υγρό χελιδόνι
Αναβλύζει από διάσπαρτο μωβ
Στην αθόρυβη πράξη
O θάνατος δεν σταματά
Σαν μια φλόγα που αράζει
Σε θαμπό ψιλοβρόχι
Η βάρκα που αγναντεύει
Τα πέρα μέρη



3
Στα μάτια του
Η κόρη
Ξεβράζει τη θάλασσα
Πρόσωπο σκαμμένο
Στον δρόμο
Η επιστροφή
Θαμμένο εισιτήριο
Πρωινό σε ξένη γη
Μια γουλιά καφέ
Η πρώτη σκέψη
Σε τέσσερις τοίχους
Ελεύθερος


4
Mικρή ελευθερία
Κατέβαινε διάχυτη το δρόμο της ιδέας
Σε μόνιμη βάση, σχεδόν
Εμπόδιο ή επανάσταση;
Μια μοντέρνα εφεύρεση για να μην υποφέρει
Ένας χαρταετός που φώναζε για μια θέση στην πλατεία
Διχασμένη πρωτεύουσα
Περιπλανώμενη ορμούσε
Πάνω σ’ ένα ποτάμι
Για δέκα χρόνια
Σαν μαύρο περιστέρι


5
Θλιμμένη σαν περπάτημα
Σε πέτρινο λαιμό
Μες το σκοτάδι αναποδογυρίζει
Έναν έναν τους αόρατους κήπους
Λευκή, στη λήθη της, πόρτα
Tρεμάμενη αντάμωση
Μέσα σ’ένα τραγούδι
Χωρίς φωνή





































Χριστόφορος Λιοντάκης, Ο Μεγάλος Δρόμος αφηγήματα, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2017.

Ο Χριστόφορος Λιοντάκης (1945), αποτελεί –αναμφηρίστως- μία από τις πιο ουσιαστικές και διακριτές ποιητικές μορφές, που εντάσσονται στην λεγόμενη ποιητική γενιά τού 1970. Η λυρική υφή, η δραματικότητα τής ατομικής εκμυστήρευσης, ο διάπυρος πολύσημος ερωτισμός και η ένταξη στο μυστήριο της Φύσεως, είναι μερικά μόνον χαρακτηριστικά της Τέχνης του, ξεκινώντας από το λυσιτελώς κρυπτικό ‘’Τέλος του τοπίου’’, (1973), μέχρι το ποιητικώς, αισθητικώς κορυφαίο : ‘’Στο τέρμα της πλάνης’’, (2010).

Στην συλλογή αφηγημάτων, υπό τον αρμόδιο τίτλο: ‘’Ο Μεγάλος Δρόμος’’, ο Λιοντάκης επιστρέφει στο καταγωγικό χωριό του, ονόματι Ίνι (του Ηρακλείου Κρήτης), και αναμιμνήσκεται τις προσωπικές στιγμικές ψυχονοητικές του μνημειώσεις, που ανασύρει -ευχερώς- από την πολύπτυχη παιδική του ηλικία.

Ο Λιοντάκης ανασυνθέτει εικόνες και σπαράγματα, με έναν ασυλλήπτως τρυφερά εξομολογητικό τρόπο, προσφιλέστατο στον εκάστοτε αναγνωστικό δέκτη: « Μαζί με άλλα παιδιά, γυμνά, ανάμεσα στις πικροδάφνες και τα βούρλα, τσαλαβουτούσαμε στο νερό μέσα στις λάσπες και τις πέτρες, αναζητώντας ένα βαθύ σημείο να κολυμπήσουμε.»

Η προσκόλληση στην θαλπική, πενθική και ολιγόλογη γιαγιά , η συμμετοχή στις κοπιώδεις αγροτικές -των γονέων- εργασίες ,η ενυπάρχουσα μαγεία της ανακάλυψης του φαινομενικά περιττού, ο απαρέγκλιτος εκκλησιασμός, η ενδοψυχική ψαύση των λεπτότατων, παντοειδών ανθέων, η γαστριμαργική εμμένεια, οι αυτοερωτικές εντός της Φύσεως- παιδικές εμπειρίες, ο φυσικός εν τέλει χώρος, συνιστούν διεξόδους εκτονωτικές κι ευφορικές για τον αφομοιωτικό, λεπταίσθητο Χριστόφορο.

Πέραν τούτων, υπάρχουν και μνημονικά αγκάθια, όπως οι δυσχερέστατες κοινωνικές, οικονομικές και ιστορικές μετεμφυλιακές παράμετροι, που βιώνει ως παιδί του επαρχιακού γνόφου.

Το πιο ανεξάλειπτο όμως μνημονικό αγκάθι του Λιοντάκη, συνιστά το γεγονός τής αυτοχειρίας του (εκ μητρός) παππού του, εφόσον όπως λέγει, «Σφαδάζει εντός μου // ένας πρόγονος σφαγμένος» [από το ποίημα: Η καταγωγή του καπνιστή, της ποιητικής συλλογής ‘’Ο μινώταυρος μετακομίζει’’ 1982].

Με επίζηλη λεπτουργία και απαράβλητη μνημοτεχνική ο Λιοντάκης, αναδημιουργεί μιαν αμετακλήτως χαμένη ανθρωπογεωγραφία, την οποία εξεικονίζει κατά τρόπο –ομολογουμένως- δραστικότατο στο προκείμενο, νεωστί εκδοθέν βιβλίο αφηγημάτων του ‘’ Ο Μεγάλος Δρόμος’’.




Το έργο του Άγγλου συγγραφέα Ντένις Κέλλυ "Ορφανά" (βραβείο Εδιμβούργου 2009) παρουσιάζει η θεατρική ομάδα "Raindogs" την Παρασκευή 17, το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Νοεμβρίου στις 21:00 στο θέατρο ΟΥΗΛ, υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού & Επιστημών του Δήμου Λαρισαίων.
Η θεατρική ομάδα "Raindogs" δημιουργήθηκε από Λαρισαίους και Θεσσαλονικείς, απόφοιτους του τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ (Υποκριτικής, Σκηνοθεσίας, Σκηνογραφίας). Στη συνέχεια πήρε μέρος σε καλλιτεχνικό φεστιβάλ στο θέατρο Ελπίδας στην Αθήνα (Hope Festival,Σεπτέμβριος 2017) και κατέκτησε την 1η θέση.
Λίγα λόγια για το έργο: "Ορφανά"
Σε μια περιθωριοποιημένη συνοικία μιας μεγαλούπολης, η Έλεν και ο Ντάνι ζουν μια ήσυχη ζωή, παρά τις αντιξοότητες που υπάρχουν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους.
Ωστόσο, όταν ο Λίαμ, ο μικρότερος αδελφός της Έλεν θα εισβάλει ένα βράδυ στο σπίτι τους βουτηγμένος στο αίμα ενός ανθρώπου, η πραγματικότητα θα τους καλέσει να δείξουν τον αληθινό τους εαυτό.
Το ισόβιο καθήκον της Έλεν να προστατεύει τους οικείους της και οι ευθύνες που καλείται ξαφνικά να αναλάβει ο Ντάνι, συνιστούν ένα απολύτως σύγχρονο ψυχολογικό θρίλερ με χαρακτήρες που δοκιμάζουν και ξεπερνούν τα όριά τους, παραδεχόμενοι την εγκατάλειψή τους στην τύχη τους..

|Σκηνοθετικό σημείωμα|
Μήπως είμαστε όλοι ορφανά; Όσο πιο ανελέητοι είμαστε με τον άλλον "έξω μας", είμαστε εξίσου σκληροί με τον άγνωστο "μέσα μας". Λέμε: τα έχω βρει με τον εαυτό μου. Με ποιόν εαυτό μου όμως; Ποιος είμαι; Είμαι ο ίδιος όταν πονάω, όταν είμαι κουρασμένος, ξεκούραστος,φοβισμένος, ερωτευμένος; Είμαι αληθινά ο ίδιος άνθρωπος; Πόσοι λέμε "όταν θυμώνω γίνομαι άλλος άνθρωπος";
Ακόμα κι όταν είμαι ήρεμος κάποια επιθυμία κυριαρχεί μέσα μου.
Πώς λοιπόν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα να ζει μέσα μας ένας μικρός Fuhrer;
Ένας ορθολογιστής μπορεί να δικαιολογήσει κάθε είδους βρωμιά, ένας φιλήσυχος ανθρωπάκος που απλά θέλει την ησυχία του και καταπίνει τέσσερα κυβικά οργής τη μέρα. Μήπως τελικά αποτελούμαστε από τους άλλους; Γι αυτό,η σκληρότητα επιστρέφει ακέραια πίσω,μέσα μας,ο κυνισμός,η βία. Γιατί όταν χτυπάμε το φασίστα έξω μας χτυπάμε και το φασίστα μέσα μας- κι αυτό πονάει.
Γι αυτό είναι άλλο το "θάνατος στους φασίστες",με το "θάνατος στο φασισμό".
Η ποιότητα ενός ανθρώπου και μιας δημοκρατίας φαίνεται από το πώς αντιμετωπίζουν τον εχθρό τους. Η ποιότητα μιας κοινωνίας φαίνεται από το πώς αντιμετωπίζει τις εξαιρέσεις της.
Οι πόλεμοι θα σταματήσουν όταν σταματήσει ο πόλεμος μέσα μας.
Αυτό δε θα γίνει ατομικά.Είναι θέμα βαθιά κοινωνικό.Είναι θέμα σχέσεων και η σχέση είναι άθλημα, αγώνας. Γι αυτό κάνουμε θέατρο. Αλλιώς θα παίζαμε στα σπίτια μας,ο καθένας για τον εαυτό του. Και δε θα είχαμε άγχος αν έχουμε κόσμο ή όχι.
"Και είμαι περιστέρι,φίδι και γουρούνι" Φ.Νίτσε
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Κώστας Conie Ισαακίδης
Παίζουν: Βαλουγεώργη Άννυ, Κριτσάκης Θανάσης, Τόλιας Παναγιώτης
Σκηνογραφία-Ενδυματολογία: Δώρα Γκουνιαρούδη
Βοηθός σκηνοθέτη: Βαλένα Παπαδοπούλου
Παραστάσεις
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου
Σάββατο 18 Νοεμβρίου
Κυριακή 19 Νοεμβρίου
στις 21:00.
Τιμές εισιτηρίων
8.00 ευρώ (κανονικό)
5.00 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, μαθητικό)
τηλ. κρατήσεων: 6994082709

Όλοι δρόμοι ποιητές
μέσα στους ποιητές δρόμους

Όλα τα φώτα που
ανθίζουν άνθη
σχέδια

Οι δεσμοί των ατόμων
Οι δεσμοί κοιτασμάτων

Βήματα στο χαρτί
στρώσεις άνθρακα
Γραφίτης
Το Ηλεκτρόνιο Σθένους

Τρύπες γεμάτες νερό άγιο
Νερό Άσφαλτος
Να ξεδιψά σε λέξεις
Φλεγόμενοι τροχοί
περιστρέφουν τη νύχτα
ορύγματα υπόγεια
πλέγματα μεταλλικών ράβδων

Τρυπούν τα κτήρια
τους δρόμους
την άσφαλτο
τους ποιητές



*


Οι ακτίνες φως λευκές περνούν
ευθείες ήχου από το παράθυρο
σε κάποιες περιπτώσεις πράσινες

Στρέφουν τα βλέμματα
τα μάτια πρόσωπα
το βιβλίο είναι
η αφύπνιση,
είναι αναχώρηση,
είναι το κάθισμα
στα χέρια σου κρατάς
το ρυθμό του σκότους,
χοροί της λύτρωσης
νύμφες χορέψατε
στις ράγες.
στο χάρτη.

Επόμενη στάση ~ Κόλαση
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA